 |
|
|
UNCARIA TOMENTOSA |
|
|
w Polsce znana jest pod nazwą handlową natomiast w swojej ojczyźnie Peru jako Una de gato.
Jest zarejestrowana i sprzedawana w wielu krajach świata m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Austrii, Rosji, Ukrainie, Ameryce Płd., Australii, RPA pod nazwami: Cat's claw, Hawk's claw, Detox, Mannax, KK.
|
|
|
| |
|
|
VILCACORA ( łac. Uncaria Tomentosa ) jest wielkim drzewiastym pnączem rosnącym w dżungli południowoamerykańskiej. Występuje na zboczach gór, przeważnie na poziomie od 800 do 2400 m.n.p.m. Rośnie powoli i długość 30 m a zarazem dojrzałość osiąga dopiero po ok. 20 latach. Wyrasta z niewielkich nasion, mających 1,5-2,5 mm długości i 1-2 mm średnicy.
Zanim Vilcacora znalazła się w centrum zainteresowania nauki, od niepamiętnych czasów była stosowana przez Indian z obszaru andyjsko - amazońskiego, którzy doskonale poznali dobroczynne skutki działania rośliny. Trzeba było czterech wieków, aby świat poznał vilcacorę i naturalne metody leczenia stosowane przez plemiona żyjące w Amazonii.
Wśród najbardziej zasłużonych dla ich opisania jest polski misjonarz ojciec Edmund Szeliga oraz niemiecki przyrodnik Arturo Brell, przez wiele lat badający indiańskie sposoby terapii i rośliny z których przyrządzano leki.
Istnieje ok. 60 gatunków tego pnącza. Tylko trzy mają właściwości lecznicze.
Vilcacora, dzięki zawartym w niej składnikom bardzo silnie pobudza układ odpornościowy organizmu i mobilizuje go do walki z chorobą.
Ma działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe. Jest więc stosowana w leczeniu takich schorzeń jak astma, artretyzm, stany zapalne żołądka, nerek, jelit, skóry, biegunki, krwawienia, cukrzyca, infekcje bakteryjne i wirusowe jak również w terapii nowotworów. Wpływa również na układ krwionośny obniżając ciśnienie krwi i poziom cholesterolu.
|
|
|
|
W maju 1994 r w Genewie pod auspicjami światowej Organizacji Zdrowia obradowała I Międzynarodowa Konferencja poświęcona Uncarii Tomentosa
|
|
|
|
Konkluzją obrad było oficjalne uznanie jej za roślinę leczniczą. W komunikacie zamykającym konferencję jej uczestnicy napisali:
"Można śmiało powiedzieć, że od XVII w., kiedy to kora amazońskiego drzewa chinowego dała ludzkości lek przeciwmalaryczny - chininę, żadna roślina z peruwiańskiej dżungli nie przykuwała w takim stopniu uwagi świata..."
Najnowsze postulaty Swiatowej Organizacji Zdrowia głoszą, że postęp w medycynie chorób nieuleczalanych drzemie w lekach roślinnych.
|
|
